Teño 40 anos

Son un home de 40 anos co pelo curto e negro , mido 1,80. O meu carácter cambiou pouco , antes era calado e agora falo algo máis, pero pouco. Son algo agresivo e enfádome facilmente. Vivo coa miña parella, levámonos ben ca familia, teño dous fillos e vivo en TOQUES. Traballo de mecánico en Melide, nun taller de tractores no polígono e gaño 1400 €, que son suficientes para vivir máis ou menos ben. Gústanme moito os coches, pero teño un normal. Tamén teño algún gando: 20 vacas nunha finca da aldea para pasar o tempo nos fins de semana .

Despois xubilareime e vivirei traballando algo, pero pouco, só nos labores da casa: horta, algún gando para un diñeiro extra.

Jorge Iglesias Rouco 2B

Teño 40 anos

Teño 40 anos, non sou gordo nin delgado teño o pelo negro máis os ollos marróns, son máis alto que cando tiña 15 anos, mido 1,80 m. Estou traballando nun taller en Vila de Cruces. Miña irma vive en A Coruña, mais meu irmán en Melide. Meus pais tamen viven en Melide. Vivo coa miña parella máis cos meus dous fillos en Melide.

Cando marcho traballar levo aos meus fillos ao instituto de Melide.

Todos os meses páganme 1500 euros e teño catro coches: un Mustang, un Peugeot 306 turvo, un Audi A5 mais un BMW M5. Meu pai deume o meu primeiro coche, que foi o que tamén el primeiro comprou. Despois comprei un Mustang e logo, máis tarde, o BMW M5. O Audi A5 é da miña parella. 

BORJA VÁZQUEZ GARCIA. 2eso b

TEÑO 40 ANOS

O meu aspecto agora é moi distinto ao de antes. Agora teño moitas canas non estou nin gordo nin delgado, estou normal, peguei un bo estirón. A miña forma de ser non cambiou moito, creo que son agradable, pódese dicir que simpático, porque me gusta facer chistes. Son alegre non me gusta estar amargado.
Os meus avós xa non viven, morreron hai dez anos e os meus pais non están mal de saúde, pero xa non son novos. Lévome ben cos meus irmáns e vivo coa miña parella, pero non teño fillos. Eu vivo en Melide porque xa de rapaz vivía aquí e gústame. A min gústame o meu traballo, son mecánico que era o meu soño dende neno. Gaño os cartos suficientes para vivir ben. Non traballei antes en outras cousas. O que me gusta facer no meu tempo libre é ir de caza e ir comer por aí coa familia e cos amigos. Divírtome vendo sitios.
Eu creo que no futuro vou seguir vivindo no mismo sitio e traballando no mesmo. Cando me xubile gustaríame ir para a aldea ter uns animaliños e estar ao meu aire.

Adrián Couso, S2C

EU SON

...Maria del Mar Ferraces, de 2º C de ESO. Vivo nas Cazallas Castro, un campo moi bonito, no que hai unha igrexa que acaban de reformar este ano. A igrexa é moi grande e ten unha parte de arriba na que hai bancos e un balcón, abaixo hai máis bancos e está o altar. Ao lado da igrexa hai un lavadoiro no que agora non se pode lavar a roupa porque non ten auga.Hai dous lavadoiros máis na aldea, nos que si que se pode lavar. O cruceiro da parroquia é moi bonito. Antes estaba cerca do lavadoiro, pero foi trasladado á beira da pista, pegado ao meu prado. O novo solo do cruceiro é de pedra, con croios pequenos. Temos un campo da festa grande, no que quedaron arcos de igrexa. No verán celebramos a festa neste campo. A miña casa é grande e ten dúas plantas altas. Hai dúas casas pegadas á miña. No hórreo teño unha cadela chamada Laica. E teño unha corte onde dormen as vacas e os becerros. Tamén teño un can chamado Rex. Ao lado dos becerros teño 39 galiñas, porcos e coellos. Por ultimo teño unha corte para a potra, que se chama Palomita.

Eu vivo en...

A miña leira, que agora ten nabos

A Fraga e a miña parroquia é Vilamor, que pertence ao concello de Toques.
É un sitio con moita arboreda. Teño unha casa, unha cuadra, un galiñeiro, dous palleiros, unha eira, un hórreo e moitos prados.
A miña casa está moi afastada dos veciños mais cercanos.
A casa non é moi grande pero a min encántame. ¡Un lugar marabilloso!
Sandra Varela García, 2º Bde E.S.O

EU SON

í

Muíño de Belmil

Carlos, un rapaz de quince anos e vivo en Melide, na Ronda de Pontevedra, pero case todos os fins de semana pásoos na aldea, onde hai  un ambiente que me encanta porque respiras aire natural e ademais é un lugar moi tranquilo. A miña aldea está no concello de Santiso, na parroquia de San Pedro de Belmil, chámase Penaposta. O meu avó na súa  época foi muiñeiro, todos os veciños da aldea ían moer o trigo, o centeo e o millo á súa casa.
Os muíños tiñan unha parte de abaixo que se chamaba pé do muiño e a parte de arriba chamábase moa. A muega era a parte do muíño que servía para botar o gran. Moi preto de Belmil pasa o río Ulla, onde moitas veces vou pescar co meu pai. Alí temos animais: galiñas, coellos, porcos e pavos. Tamén temos un pequeno tractor para facer os traballos da horta.

EU VIVO EN ....

O meu lugar favorito

Nunha aldea chamada Sobradelo, que pertence ao concello de Melide. Non é moi grande, pero gústame. As casas non estan moi afastadas unhas das outras. O meu lugar favorito cando estou triste ou necesito estar soa é a un prado no que hai unha pena ancha e alongada. Gústame ir alí porque pensas e falas soa, e o que mais me gusta é que te sentes libre, non hai ninguén que che diga isto está mal, isto está ben. Non
hai ninguén que te discrimine.

Nerea Loureio Gómez, S2B

EU VIVO EN...

O rio catasol

Zas de rei, unha parroquia de Melide con poucos habitantes. Hai bastantes árbores e montes, moito máis verde que asfalto. E hai bastantes animais polo monte. Todos os fins de semana vou traballar con meu pai para a aldea. Boto os becerros e despois boto as  vacas para o prado.No verán veñen moitos amigos e xogamos polo medio do monte e entre o millo.

Eu vivo en

Vivo nun piso en Melide, na zona do palacio de congresos, pero a rúa e a zona na que vivo non me gustan moito. Gústame moito máis o sitio no que paso os fins de semana. O que menos me gusta de Melide é vivir nun piso, a pesares de que o meu edificio ten un portal de pedra e o meu piso é bastante grande.

A min gústame vivir nunha casa como a da aldea, porque hai moito espazo, sempre hai algo que facer para entreterse e pódese ter animais. A miña casa está construída nunha finca. Cerca da miña aldea esta o pazo de Vilar de Ferreiros, tamén está o pantano de Porto de Mouros. Cando baixa o nivel da auga do pantano quedan á vista algunhas ruínas das aldeas que antes había, que foron deshabitadas e reconstruídas más arriba, porque a antiga aldea quedou asolagada polo pantano que se usa para obter enerxía eléctrica.

Adrián Couso, S2C



EU VIVO...

Eu vivo en Santa María de Melide, por onde pasa o Camiño de Santiago que vai dar a carreteira tamén Santiago. Por aquí pasan moitos peregrinos, aos que lles gusta moito o Cruceiro que temos no medio da rúa. Hai un señor encargado de abrir a igrexa para que a visiten os peregrinos a selar alí os seus papeis. Fóra da igrexa hai unha cuncha onde deixan as súas dedicatorias en recordo.
Aínda que teño amigos en Melide teño máis en Santa María.

Paula Barallobre Ayude 2ºC 

Cruceiro de Santa María de Melide

                        

Igrexia de Santa María de Melide

 

Eu vivo en ....

o mellor castiñeiro da aldea

Vilamor. Unha aldea do concello de Toques. Na miña aldea hai poucos rapaces. A casa onde vivo está onde a igrexa de Vilamor, tamén alí teño outra casa onde está o gando. Ao lado hai unha aldea que se chama O Souto onde adoito xogar con miña irmá e aí é tamén levo as miñas vacase e a miña besta. Alí hai un veciño un só. Na pista os rapaces facemos carreiras, no Souto entre dúas árbores fixemos un columpio. Hai dous meses construín unha casa nunha arbore, pero xa se desfixo. Unha aldea divertida porque ningén che  di nada.

Eu Son...

Eu son Noelia. Teño 13 anos e vivo en Toques na parroquia da Capela. Unha das cousas máis destacadas da Capela e a igrexa de San Antolín de Toques.

Vou en 2ºC, a nosa aula chámase O Bocelo, un monte situado en Toques, moi cerca de donde vivo eu. Para min, a clase que me tocou é encantadora, todos son boas persoas e divertidas. A miña casa é bastante grande, non e unha mansión, pero estase ben. Unha das partes que máis me gusta da miña casa e a miña habitación, porque podo estar sola o tempo que queira.

Non se me ocurre nada máis, espero que vos guste, moitos bicos, adeus.

Igrexa de San Antolín de Toques, A Capela.

 

 

EU SON

BALBINO. Un rapaz da aldea. Coma quen dis, un ninguén. E ademais, pobre. Porque da aldea tamén é Manolito, e non hai quen lle tusa, a pesares do que lle aconteceu por causa miña No verán ando descalzo. O pó quente dos camiños faime alancar. Magóanme as areas e nunca falta algunha brocha para espetárseme nos pés. Érgome con noite pecha, ás dúas ou tres da mañá, para ir co gando, restrebar ou xuntar monllos. Cando amañece xa me doi o lombo e as pernas. Pero o día comeza. Sede, sol, moxardos. No inverno, frío. Ganas de estar arreo ó pé do lume. Muíños apeados. Faladurías de neves e lobos. Os brazos son coma espeteiras para encolgar farrapos. Murnas, fridas, dedos sen tentos. ¡Qué saben desto os nenos da vila! Eles ignoran o que eu penso mentres boto ó corpo un gurrucho de caldo con broa. Ou o que sinto cando estou no monte pingando, aterecido, vendo por entre a chuvia un fantasma bretemoso en cada árbore. A aldea é unha mestura de lama e fume, onde os cans ouvean e a xente morre “cando está de Deus”, como di a madriña. Os rapaces somos tristes. Enredamos, corremos tras dos foguetes e ata rímos, pero somos tristes. Temos a pobreza e os trafegos da terra aniñados nos ollos.

Con estas palabras autodescríbese Balbino, o protagonista de Memorias dun neno labrego, un dos libros máis lidos da literatura galega, novela de Xosé Neira Vilas.
Limos e analizamos este texto nas clases de 2º de reforzo e comprobamos como en moi poucas liñas o autor é quen non só de debuxarnos os trazos fundamentais do seu protagonista, senón tamén de describir o seu medio, o lugar onde vive Balbino e a súa relación con el. Non é necesario que Neiras Vilas nos dea datas ou lugares concretos, con este breve texto abóndanos para saber que se trata dunha aldea galega do interior, dos tempos da  miseria nos que a xente andaba descalza, comía o xusto e traballaba como animais para poder sobrevivir.
Nós nin podemos nin pretendemos imitar a Neira Vilas, pero si que tomamos este texto como modelo para tentar unha pequena descripción do lugar no que vivimos e que sentimos por el.

RESUMO A VOLTA AO MUNDO EN 80 DIAS

Na clase de reforzo de 1º  C  de ESO estivemos a facer un resumo da Volta ao mundo en 80 días, novela de Xulio Verne, que limos na clase de lingua galega. Entre todos fixemos a seguinte presentación.

Resumo da Ilíada

Na clase de reforzo de 2º B de ESO estivemos lendo o libro La Ilíada y la odisea , de Marcia Williams, editado en Acanto. Despois de lelo fixemos un resumo e unha presentación que agora vos mostramos.